رونمایی از آثار جدید در حوزه صلح

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، هفتمین همایش بینالمللی صلح و حل منازعه در تاریخهای ۴ و ۵ آبانماه ۱۴۰۵ در دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران برگزار خواهد شد. این همایش با تمرکز بر ابعاد مختلف صلح، منازعه و خشونتهای بیصدا، میزبان استادان و پژوهشگرانی از ایران و سایر کشورها خواهد بود تا نظرات و یافتههای علمی خود را در زمینههای شکلگیری منازعات و راهکارهای پیشگیری و حل آنها به اشتراک بگذارند.
این دوره از همایش بینالمللی با برنامهای متنوع شامل سخنرانیهای علمی و نشستهای تخصصی در حوزههای فلسفه، علوم سیاسی، روابط بینالملل، جامعهشناسی، حقوق، دین، اقتصاد، رسانه، ادبیات و هنر برگزار میشود. برنامه همایش شامل نشستهایی به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی است و موضوعات آن از مبانی نظری صلح و حل منازعه تا بررسی مصادیق خشونت و منازعات معاصر را در بر میگیرد.
علیاکبر علیخانی، استاد دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران و بنیانگذار این همایش، در گفتوگویی درباره اهداف این رویداد علمی بیان کرده است که همایش بینالمللی صلح و حل منازعه بستری برای تبادل نظر و طرح ایدههای نو در حوزه مطالعات صلح و فنون و مهارتهای حل منازعه است. او همچنین تأکید کرده که این رویداد به دنبال فراهم کردن زمینه مشارکت صاحبنظران با رویکردهای دینی، اخلاقی، روانشناختی، جامعهشناختی، هنری، رسانهای و حقوق بشری است و به دنبال همافزایی میان یافتههای علمی و تجربههای عملی میباشد.
علیخانی با اشاره به بحرانها و تنشهای متعدد در منطقه غرب آسیا، بر لزوم گفتوگو، عقلانیت و ارائه راهحلهای علمی و عملی برای کاهش تنشها تأکید کرده و معتقد است که افراط، تندی و خشونت نهتنها به حل مشکلات کمک نمیکند، بلکه میتواند بر دامنه بحرانها بیفزاید. از نظر او، ترویج فرهنگ صلح و همزیستی و آموزش راههای حل منازعه، اقدامی ضروری برای جامعه ایران و جامعه جهانی است.
افتتاحیه همایش در صبح روز دوشنبه ۴ آبانماه با سخنرانی علیاکبر علیخانی، دبیر علمی همایش، و سعیدرضا عاملی، رئیس دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران و رئیس همایش، آغاز خواهد شد. در ادامه، یاسوشی هیگاشیزاوا، استاد دانشگاه میجیگاکوئین توکیو، درباره فردیسازی حقوق بینالملل بشردوستانه سخنرانی خواهد کرد و سیدجلال دهقانی فیروزآبادی، استاد ممتاز روابط بینالملل دانشگاه علامه طباطبایی، به ارائه دیدگاه خود درباره رهیافت نظری عاطفی به صلح و حل منازعه میپردازد.
نشستهای تخصصی روز نخست شامل موضوعات گستردهای از جمله عدالت ترمیمی، خشونت پنهان و امکان تحقق صلح پایدار، نقش اخلاق دینی، گفتوگوی میانادیان، حقوق فرهنگی اقلیتها و ظرفیتهای تمدنی ایران در فهم صلح خواهد بود. همچنین موضوعاتی چون نقش هیجانات در تصمیمگیری سیاسی، خشونتهای بیصدای رسانهای، تحریمها و جنگ روایتها، صلحسازی در سیاست خارجی و نقش ادبیات و حافظه تاریخی در بازسازی روابط اجتماعی نیز مورد بررسی قرار میگیرد.
در روز دوم، سهشنبه ۵ آبانماه، بخشی از نشستها به منازعات بینالمللی و تحولات منطقهای اختصاص خواهد داشت. ارزیابی مذاکرات ایران و آمریکا، نسبت هویت و دیگریسازی در منازعات تمدنی، پیامدهای جنگ بر نظم بینالمللی، نقش دیپلماسی همسایگی در تنشزدایی، آینده نظم امنیتی غرب آسیا و راهکارهای پیشگیری از تشدید منازعات از جمله موضوعات پیشبینیشده در این روز است. همچنین موضوعاتی نظیر ابعاد اقتصادی صلح و منازعه، پیامدهای جنگ بر طبقه متوسط شهری، نقش آموزش و هنر در صلحسازی، خشونتهای ساختاری در جامعه ایران و منازعات در شرق آسیا نیز در نشستهای تخصصی بررسی خواهد شد.
تعداد و تنوع این موضوعات نشاندهنده این است که برگزارکنندگان، مفهوم صلح را صرفاً به نبود جنگ محدود نکردهاند، بلکه ابعاد اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، اخلاقی و سیاسی آن را نیز مدنظر قرار دادهاند. در مراسم اختتامیه همایش، پروفسور ادوارد مارتین، استاد دانشگاه کرنل آمریکا و کنشگر صلح، درباره ساختن پلهای صلح و تعامل منونایتها با ایران از مسیر انساندوستی، گفتوگوی میانادیان و دوستی سخنرانی خواهد کرد. همچنین آیین رونمایی از چند اثر مرتبط با مطالعات صلح با حضور رئیس دانشگاه تهران، رئیس دانشکده مطالعات جهان و نویسندگان آثار برگزار میشود.
آثاری نظیر «جامعهشناسی سیاسی صلح»، «پژوهش صلح؛ روشها، شواهد و چالشها»، مجموعه سهجلدی «اخلاق مهار جنگ» و «بخشایش دو گیتی» از جمله آثاری هستند که رونمایی از آنها در برنامه اختتامیه پیشبینی شده است. این بخش از همایش، در کنار نشستهای علمی، بر اهمیت انتشار و معرفی آثار پژوهشی در گسترش ادبیات مطالعات صلح و فراهم کردن زمینه بهرهگیری از یافتههای علمی تأکید دارد. همایش بینالمللی صلح و حل منازعه دانشگاه تهران در کنار برگزاری نشستهای علمی، در پی تقویت گفتمان صلح، گسترش رواداری و فراهم کردن زمینه گفتوگو میان رویکردها و تجربههای متفاوت است؛ رویکردی که بهویژه در شرایط گسترش بحرانها و منازعات منطقهای و بینالمللی، اهمیت بررسی علمی ریشههای خشونت و یافتن راههای پایدار برای حل اختلافات را دوچندان میکند.



